اگرهمین حالا شما ظرف یک ساعت از یک محیط کاملا صنعتی مثل مس سرچشمه، خود را به میمند که روستایی چند هزارساله است برسانید، و تصویری از روزگار سپری شده‌ی نیاکان خود را از نزدیک و جلوی چشم خودتان ببیند، چه حسی پیدا می‌کنید؟

مسلما دور و بر همه‌ی ما آثار باستانی و تاریخی فراوانی هست، اما دیدن میمند، بخاطر مردمانی که هنوز محل سکونت و معیشت‌شان به ابزارهایی با چند هزار سال قدمت وابسته است، واقعا شگفتی ‌آفرین نیست؟

حتما شما هم چند روز پیش شنیدید که با انجام یک تشریفات نسبتا ساده‌، روستای تاریخی میمند در نزدیکی شهربابک، رسما در فهرست میراث جهانی ثبت شد. مراحل ثبت اثر البته چند سال طول کشید، تا این‌که در تابستان گذشته یونسکو به این پرونده رای مثبت داد.

به گمان من، ثبت جهانی این منطقه‌ی کم‌نظیر که منظر عمومی آن، در نگاه اول، به سکونت‌گاه‌های عصر حجر شباهت دارد، فرصت بی‌همتایی برای رونق گردشگری کرمان است؛ اما از آن‌جا که همیشه ما در مدیریت و ارائه‌ی این آثار به گردشگران بستر لازم را نداریم، قضاوت در این مورد که میمند در آینده بتواند موجی از گردشگران و پژوهندگان را متوجه کرمان کند؛ هنوز زود است. باید منتظر ماند و نتیجه را دید!

در این روستای عجیب، صدها واحد مسکونی طی قرن‌ها با دست در دل کوه، کنده شده است. از راز و رمز این نوع معماری صخره‌ای در میمند آگاهی درستی نداریم؛ اما این منظر، گواه خوبی است برای نشان دادن این نکته که زندگی در این محل هیچ‌وقت موقتی و پناهگاهی و یا صرفا برای کاربردهای نظامی نبوده است؛ که اگر چنین می‌بود، قطعا امروز در این روستا هنوز گروهی از مردم با کشاورزی و دامداری به شیوه‌ی کهن، امرار معاش نمی‌کردند!

 

عکس: لاله خواجویی