اولین تصویری که از هنرهای دستی ایران همیشه به ذهنم خطور می‌کند، رنگ‌های زنده، شاد و پر انرژی جای جای کشورمان است. بعد در پیچ و تاب‌ هندسه‌ی نقوش این دست‌آفریده‌ها، خودم را گم می‌کنم. هربار که به نمایشگاه صنایع دستی ایران می‌روم، نمادی از تنوع اقلیم، قومیت و ذوق ایرانی را با تمام وجودم تجربه می‌کنم، و با حسرتی بی‌مثال، چشم‌هایم را به میهمانی این گنج‌های پنهان و بی‌مشتری این سرزمین جادویی می‌برم. گلیم‌‌بافی، حصیربافی، شیشه‌گری، چرم دوزی، سوزن دوزی، چاقوسازی، پته دوزی، نمدمالی و ده‌ها رشته‌ی دیگر از سراسر ایران، امروز در نهمین نمایشگاه صنایع دستی کرمان بساط گسترانیده بودند. مثل نت‌های یک آهنگ زیبا، نغمه‌ی وطن می‌سرودند. از آن همه زیبایی دو نمونه را به یادگار تقدیم می‌کنم. چشم و دل‌تان از تماشای شریکی پیچ سیرجان و پته‌های کرمان هرگز سیر مباد!