یادنوشت

امروز صبح رفته بودم هایتک ماهان؛ برای شرکت در یک همایش ملی با محوریت کرمان، که تا عصر ادامه یافت. هوا به شدت سرد؛ اما آفتابی بود. زمین و کوه‌های اطراف پوشیده از برف بود. دو ساعتی مانده به پایان همایش؛ از هایتک زدم بیرون. گلدسته‌های آستانه‌ی شاه نعمت‌الله زیر نور خورشید می‌درخشید. این آرامگاه از عجایب کرمان است. حتی در روزهای سرد و برفی ماهان هم دیدن دارد. این بنای تاریخی هر روز و شب و هر فصل‌اش بنای یگانه‌ای است. با آن معماری و رنگ‌های کم‌نظیرش. آب استخر صحن ورودی یخ زده بود؛ برف‌ گله به گله روی پشت بام آجر فرش و گنبد فیروزه‌ای جلوه‌ی بدیعی داشت. همه چیز زیر تیغ آفتاب قرمز غروب می‌درخشید... جای همه‌ی دوستان خالی بود...