یادنوشت

گفت: تلخ می‌نویسی؛ و درهرمطلبی روی یک مساله انگشت می‌گذاری.

 گفتم: مساله هستند یا خواب و خیال‌های من‌اند؟

به سیاق عادت دارم خبرخوانی می‌کنم؛ دنیایی پر از خبرهای تلخ، اما واقعی!

معاون فرماندار یکی از شهرهای خراسان گفته: برای ذبح دام‌های سنگین، دستگاه شوکر نداریم؛ به جای آن، از روش تصادف ساختگی استفاده می‌کنیم!

واقعا اگر این دام‌ها زبان باز می‌کردند، ازاین رفتار ما با خودشان چه درد دلی می‌کردند؟

سال‌ها پیش، تماشای فیلم "لوک" اثر محمد اسلامی عزیز؛ حسی به من داد که هنوزدرمن نمرده است. لوک را با چه تشریفاتی به کشتارگاه بردند؛ قصابان، با دشنه‌ی بلندی بر کف، او را دوره کردند. مگر فواره‌های خون و رقص افتادن این زبان بسته، تماشا دارد؟

عادت‌های غریبی داریم. با لذتی که ازسفره‌های چرب می‌بریم، تلخی حادثه را فراموش می‌کنیم!